1. Mekânın İdeolojik Bir Araç Olarak Okunması
Film, ev mekânının yalnızca fiziksel bir yaşam alanı değil; ideolojik, pedagojik ve politik bir denetim aygıtı olarak nasıl kurgulanabileceğin! göstermiştir. Katılımcılar, mekânın kültürel olarak inşa edilen bir iktidar alanı olduğu konusunda farkındalık kazanmıştır.
2. Dil-Kültür-İktidar İlişkisinin Kavranması
Sözcüklerin anlamlarının yeniden tanımlanması üzerinden, dilin bireyin gerçeklik algısını ve kültürel dünyasını biçimlendirmedeki merkezi rolü tartışılmış; dilin kültürel hegemonyanın temel araçlarından biri olduğu görülmüştür.
3. Aile Kurumunun Kültürel ve Politik Bir Yapı Olarak Değerlendirilmesi
Film aracılığıyla aile, "doğal" ve "masum" bir yapıdan ziyade; iktidarın, ataerkil düzenin ve ideolojik yeniden üretimin gerçekleştiği bir kültürel mekân olarak ele alınmıştır.
4. Toplumsal Cinsiyet ve Mekânsal Tahakküm İlişkisi
Kadın ve erkek bedenlerinin mekân içinde farklı biçimlerde denetlenmesi, feminist film kuramları ışığında tartışılmış; özellikle kadın bedeninin mekânla birlikte kontrol altına alınması konusu derinlemesine analiz edilmiştir.
5. Eleştirel İzleyicilik ve Tartışma Kültürünün Gelişmesi
Film, katılımcıları pasif izleyici konumundan çıkararak; sorgulayan, anlam üreten ve farklı kuramsal perspektiflerle tartışabilen aktif öznelere dönüştürmüştür.
6. Mekân-Kültür Topluluğu Kavramının Somutlaştırılması
Kapalı, izole ve sınırları keskin biçimde çizilmiş ev mekânı üzerinden, kültürel toplulukların nasıl üretildiği, korunduğu ve dönüştürülebildiği açık biçimde gözlemlenmiştir.